Lucero, asediada ayer y hoy, por bombas, tiros, superpuertos, superpetronores, superautopistas, superurbes....pero aun llega un olor a mar, un aire en la cara y un susurro de olas, urte berri on.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
un sueño de niños y montañas
1 comentario:
Ezin da aste bat egon konektatu gabe… gauza ederrak (“conis”, “sinis” “oraingoa” “hasierakoa”…) galtzen ditugu eta.
Porzierto, Urdangarinen abestiaren letra Iñaki Aurrekoetxearena da. “Inurriak” eta kasualidadez berak beti esaten dit: “Hau bai inurritegia zurea”. Dena ez da zelai, baina loretxu bai. Eskerrik berriro ere Alberto.
Publicar un comentario