Oier nos despertó con un libro abierto en sus manos.
- Aita, quiero ir aqui.
Los planes eran para ir a Kolitza, pero era un domingo frio y brumoso, no era mala idea, dejaremos el Kolitza para otro día más primaveral y nos dejaremos guiar por la ilusión infantil, ¿por que no?.
Naturaleza y arte, oí la palabra misterio, repulsa, admiración, el arte debe producir....algo, por cierto a Oier que aún no está infectado por nuestras enfermedades mentales ni politiqueos...le gustó.
.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)

2 comentarios:
Asko gustatu zaigu. zuhaitzak oso politak omako basoan. Eskerrik asko.
June eta Eneko Landa
Oso ona. Kredituak hobetzen ari dira eta hasteko eta bukatzeko eskertzen dira. Musikak ere dianan.
Umeak pozik: abentura konpartitua, karrerak eta... Gurasoak pozik: aspaldiko gogoeteei bisita modernoa oraingoan, solasa lasaia...
Artea? gehiago interesatzen zait produzitzen dugun hau bezalako artelana, konsumitu arazten digutena baino.
Publicar un comentario